سفری به سیاه کوه

بارها و بارها نام سیاه کوه را از این و آن، اینجا و آنجا شنیده بودیم و شاید وقتی در خصوص آن حرف و حدیثی میشنیدیم بخاطر ندیدنش، درک درستی از وضعیت آن نیز نداشتیم. شنیده بودیم چندین سالی است که در منطقه ای در شمال و شمال غرب اردکان بخاطر وجود ذخایر بی نظیر و غنی از گونه های مختلف و نایاب جانوری و گیاهی و وجود طبیعتی دست نخورده و بکر، بعنوان یکی از مناطق حفاظت شده شناخته شده و پارک ملی سیاه کوه نام گرفته است. همیشه به نوعی آرزوی دیدن این منطقه را داشتم تا اینکه با عنایت و ابتکار عمل مدیریت گروه کارخانجات شیشه اردکان این مهم محقق شد. توجه خاص مدیران ارشد گروه کارخانجات شیشه اردکان عاملی شد تا در سپیده دم یک صبح زیبای خردادی، همراه با گروهی از مدیران و پرسنل منتخب شیشه اردکان جهت بازدید منطقه برای حمایت از این پارک ملی عازم سیاه کوه شدیم.  

اما نکته قابل تامل، تنهایی و مظلومیت این پارک ملی گسترده در دل کویر بود که ما شاهد آن بودیم. در سال های گذشته گرمی زایدالوصف هوا، آفتاب سوزان، خشکسالی های پیاپی و کم بارشی باعث در معرض انقراض قرار گرفتن بسیاری از گونه های گیاهی و جانوری منطقه گردیده و برای نجات این پارک ملی نیاز به مشارکت همگانی و گسترده مسولین را دارد. کمک به راه اندازی و تجهیز یک حلقه چاه آب برای منطقه سیاه کوه توسط گروه کارخانجات شیشه اردکان، شاید شروعی زیبا برای پایان بی توجهی و سهل انگاری به محیط زیست و این پارک ملی باشد.

منبع خبر:

دیدگاه کاربران
بالا